mind your mind

Κάθε βράδυ πετάγομαι στον ύπνο μου και ψάχνω…δεν μπορώ να πω με σιγουριά τι ακριβώς είναι αυτό που αναζητώ, απλά ξέρω πως το έχω πολύ μεγάλη ανάγκη.

Ο αέρας είναι βρωμερός, αποπνικτικός. Η μυρωδιά που μου έρχεται είναι κάτι ανάμεσα σε σπόρο αλβανικής φούντας και βρασμένου κουνουπιδιού. Τα σιχαίνομαι όλα, τα πάντα μοιάζουν ανούσια, άχρηστα και άκρως θλιβερά! Σηκώνομαι από το κρεβάτι και ενστικτωδώς τραβάω κατευθείαν για την κουζίνα, ο φίλος μου ο Τζακ με περιμένει εκεί πάντα πρόθυμος να μου δώσει την λύση. Γεμίζω ένα ποτήρι, ετοιμάζω ένα μεγάλο τσιγάρο και να που ξαφνικά ο εγκέφαλος μου ξεκινά να χαμογελά και πάλι…

Ο  εγκέφαλος μου, αυτή η βρωμερή γέμιση του κρανίου μου είναι ότι πολυτιμότερο έχω. Είναι ο καλύτερος μου φίλος αλλά ταυτόχρονα ο χειρότερος εχθρός μου. Είναι σαν αυτούς τους ανθρώπους που τους αναζητάς μόνο όταν νιώθεις απελπιστική μοναξιά και θες οπωσδήποτε κάποιον να σου μιλήσει, να σε κάνει να νιώσεις ζωντανός. Αυτοί οι τύποι έρχονται αμέσως αλλά μόλις περάσουν 5 λεπτά συνειδητοποιείς τι μεγάλη μαλακία έκανες που κάλεσες έναν τέτοιον μαλάκα να σου φτιάξει την διάθεση. Έτσι ακριβώς είναι και ο εγκέφαλος μου, ώρες ώρες  με ταξιδεύει, με πάει μακριά από τα σκατά και την μιζέρια αλλά άλλες φορές με σπρώχνει με τρομερή δύναμη μέσα στον βούρκο και τότε είναι που τα χάνω…αν δεν μπορείς να εμπιστευτείς ούτε το μυαλό σου τότε σε τι μπορείς να πιστέψεις? Μάλλον σε τίποτα…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s